Ga naar de inhoud

De verspreiding en de stringentere toepassing van normen voor voedselveiligheid en gezondheid in de landbouw is een bron van zorg voor veel ontwikkelingslanden. Deze normen worden ervaren als een hindernis voor het voorduren van het succes van hun exporten van hoogwaardige agro-voedselproducten (inbegrepen vis, bloemen en andere producten), ofwel omdat deze landen de technische en administratieve capaciteiten missen om hieraan te beantwoorden ofwel omdat deze normen kunnen worden gebruikt op een discriminerende of protectionistische manier.

De Algemene Overeenkomst over Handel in Diensten die ter discussie staat bij de WTO heeft ook invloed op landbouw en voedsel.
Daarover publiceerde IUF in het Verenigd Koninkrijk een studie, die uitkwam op 17 juni 2004 onder de titel  : " The GATS Threat to Food and Agriculture ".

De dubbelzinnigheden van vrijhandel

Het debat over vrijhandel versus protectionisme duurt al 500 jaar; het loopt doorheen de geschiedenis van ons moderne wereldsysteem. Het argument ten gunste van vrijhandel is altijd geweest dat hij leidt tot maximale concurrentie, en dus maximale productie-efficiëntie, en dus verlaging van prijzen en tenslotte ten goede komt aan de consument. Het argument ten gunste van protectionisme is altijd geweest dat vrijhandel zeer negatieve gevolgen heeft voor verschillende nationale economische situaties, zowel op korte als op lange termijn.

Internationale regels voor landbouw hebben dikwijls perverse gevolgen voor kleine boeren en consumenten. De WTO-formules voor beoordeling van prijsondersteuningssystemen kunnen misleidend zijn zoals uit het onderstaande blijkt. In het geval van India kunnen zulke regels worden ingepast in een reeks beleidsmaatregelen die zowel op de buitenlandse als op de binnenlandse markt prijsverstoringen voortzetten, een klein aantal boeren bevoordelen ten koste van de meesten en consumenten te kort doen. Een effectief landbouwbeleid zou schaarse middelen kunnen inzetten voor ontwikkeling van infrastructuur voor kleine boeren of voor andere dan prijsondersteuning in de landbouw.

Verklaring van de vierde internationale conferentie van Via Campesina
14-19 juni, Itaici, São Paulo, Brazilië

Wij, leden van Via Campesina, een wereldwijde organisatie van plattelands-vrouwen en –mannen, kleine boeren, landarbeiders, inheemsen en uit Afrika stammenden, uit Azië, Europa, Amerika en Afrika, kwamen samen in Itaici, Brazilië, van 14 tot 19 juni 2004 voor onze 4e Internationale Conferenie. We werden warm en broederlijk en met strijdlustige geest verwelkomd door onze gastheren, de lidorganisaties van Via Campesina in Brazilië.

Terwijl de landen van de EU aandacht hebben voor implementatie van tracering en etikettering van ggo’s, gaat buiten Europa de aandacht uit naar de implementatie van het Cartagena Protocol. Dat blijkt uit recente informatie uit Zuid-Amerika en Afrika. Hieronder een Afrikaanse visie.

Tewolde Egziabher pleit ervoor dat ontwikkelingslanden bioveiligheidssystemen op punt stellen gebaseerd op het voorzorgsprincipe, en tegen elke prijs het vermogen ontwikkelen om het hoofd te bieden aan de risico’s van gg-teelten.
De auteur is directeur van de Ethiopische autoriteit voor bescherming van het leefmilieu. Hij was ook hoofdwoordvoerder namens Afrika bij de onderhandelingen rond het Cartagena Protocol.

I.  Why the CAP should be changed?

The collapse of the Cancun WTO negotiations last September has clearly brought to light the deadlock taken by the European Union in its way of reforming the CAP. The CAP needs to find back its international credibility and legitimacy.  With the end of the peace clause on 31 December, the EU is likely to face a series of complaints at the WTO, which will oblige the EU to review the CAP reform.

"De teelt van 1 ha soja dekt de eiwitbehoefte van ongeveer 5.500 mensen en levert daarnaast nog spijsolie. Daar staat tegenover dat 1 ha tarwe de eiwitbehoefte van ongeveer 2.165 mensen dekt en extensieve veeteelt op 1 ha grasland slechts de (dierlijke) eiwitbehoefte kan dekken van 190 mensen."
Woorden ontleend aan Manfred Peisker en opgenomen in het artikel : "sojabonen en daarvan afgeleide producten in menselijke voeding" (Soja-dossier, oktober 2003, uitgave van Wervel vzw)

Zorgboerderijen

Groene zorg op boerderij heeft groeipotentieel

Op zoek naar nieuwe toekomstperspectieven verbreedt de landbouwsector zijn activiteiten. Boeren worden bijvoorbeeld hoteliers of natuurbouwers. In de zorgsector wint de geïntegreerde en gepersonaliseerde aanpak in een huiselijk kader aan belang. De vermaatschappelijking van de zorg, heet dat. De tendensen in beide sectoren ontmoeten elkaar op steeds meer zorgboerderijen in Vlaanderen.

Er is een "halverwege"-evalutie van het PDPO (plattelandsontwikkelingsprogramma Vlaanderen) uitgekomen.  Dit plattelandsontwikkelingsprogramma loopt van 2000-2006.  Vlaanderen en Europa trachten hiermee de ontwikkeling van landbouw en platteland te ondersteunen.  De Vlaamse landbouwadministratie heeft de evaluatie, die dateert van 9 december 2003, op het internet geplaatst.  

De tussenevaluatie is uitgevoerd door een groot aantal instellingen in opdracht ALT, de Administratie Land- en Tuinbouw van het Vlaams Ministerie voor Leefmilieu en Landbouw.