Ga naar de inhoud

Verklaring van de vierde internationale conferentie van Via Campesina
14-19 juni, Itaici, São Paulo, Brazilië

Wij, leden van Via Campesina, een wereldwijde organisatie van plattelands-vrouwen en –mannen, kleine boeren, landarbeiders, inheemsen en uit Afrika stammenden, uit Azië, Europa, Amerika en Afrika, kwamen samen in Itaici, Brazilië, van 14 tot 19 juni 2004 voor onze 4e Internationale Conferenie. We werden warm en broederlijk en met strijdlustige geest verwelkomd door onze gastheren, de lidorganisaties van Via Campesina in Brazilië.

Terwijl de landen van de EU aandacht hebben voor implementatie van tracering en etikettering van ggo’s, gaat buiten Europa de aandacht uit naar de implementatie van het Cartagena Protocol. Dat blijkt uit recente informatie uit Zuid-Amerika en Afrika. Hieronder een Afrikaanse visie.

Tewolde Egziabher pleit ervoor dat ontwikkelingslanden bioveiligheidssystemen op punt stellen gebaseerd op het voorzorgsprincipe, en tegen elke prijs het vermogen ontwikkelen om het hoofd te bieden aan de risico’s van gg-teelten.
De auteur is directeur van de Ethiopische autoriteit voor bescherming van het leefmilieu. Hij was ook hoofdwoordvoerder namens Afrika bij de onderhandelingen rond het Cartagena Protocol.

I.  Why the CAP should be changed?

The collapse of the Cancun WTO negotiations last September has clearly brought to light the deadlock taken by the European Union in its way of reforming the CAP. The CAP needs to find back its international credibility and legitimacy.  With the end of the peace clause on 31 December, the EU is likely to face a series of complaints at the WTO, which will oblige the EU to review the CAP reform.

"De teelt van 1 ha soja dekt de eiwitbehoefte van ongeveer 5.500 mensen en levert daarnaast nog spijsolie. Daar staat tegenover dat 1 ha tarwe de eiwitbehoefte van ongeveer 2.165 mensen dekt en extensieve veeteelt op 1 ha grasland slechts de (dierlijke) eiwitbehoefte kan dekken van 190 mensen."
Woorden ontleend aan Manfred Peisker en opgenomen in het artikel : "sojabonen en daarvan afgeleide producten in menselijke voeding" (Soja-dossier, oktober 2003, uitgave van Wervel vzw)

Zorgboerderijen

Groene zorg op boerderij heeft groeipotentieel

Op zoek naar nieuwe toekomstperspectieven verbreedt de landbouwsector zijn activiteiten. Boeren worden bijvoorbeeld hoteliers of natuurbouwers. In de zorgsector wint de geïntegreerde en gepersonaliseerde aanpak in een huiselijk kader aan belang. De vermaatschappelijking van de zorg, heet dat. De tendensen in beide sectoren ontmoeten elkaar op steeds meer zorgboerderijen in Vlaanderen.

Er is een "halverwege"-evalutie van het PDPO (plattelandsontwikkelingsprogramma Vlaanderen) uitgekomen.  Dit plattelandsontwikkelingsprogramma loopt van 2000-2006.  Vlaanderen en Europa trachten hiermee de ontwikkeling van landbouw en platteland te ondersteunen.  De Vlaamse landbouwadministratie heeft de evaluatie, die dateert van 9 december 2003, op het internet geplaatst.  

De tussenevaluatie is uitgevoerd door een groot aantal instellingen in opdracht ALT, de Administratie Land- en Tuinbouw van het Vlaams Ministerie voor Leefmilieu en Landbouw.

Amerikaanse overpeinzingen, op papier gezet door Keesia Wirt en Mike McGinnis, High Plains Journal

Des Moines, Iowa – Wat moet een teler van sojabonen aanvangen ? De stijgende productiekosten, het toenemend ongedierte en mogelijk nieuwe ziekten, die de omvang van een plaag kunnen aannemen, hebben heel wat telers van sojabonen kopschuw gemaakt.
Ze kunnen verschillende kanten uit : blijven bij sojabonen, meer maïs aanplanten of overstappen op een heel nieuwe teelt.
Velen zouden kunnen overwegen om hun hectaren maïs dit jaar op te voeren, maar een landbouwkundige waarschuwde dat de huidige soja-maïs-rotatie voor telers nog steeds de meest voordelige is.
"Als je voor een tweede jaar maïs aanplant, verlies je 20% aan opbrengst," zei Palle Pederson, een sojaspecialist aan de Iowa State University. "En omdat de sojaboon een peulvrucht is, verlies je het voordeel van de stikstofvorming [wat eigen is aan peulvruchten]. Het bespaart een boer het spuiten van meer stikstof, die duurder aan het worden is."

Ferm local


Ferm local is een Vlaams innovatiesamenwerkingsverband opgericht door Hubert De Rijcke (Limosin-kweker), Joris Schelfhout (schapenkweker) en Veeakker (rechtstreekse verdeler van hoeveproducten, zie www.veeakker.be). De oprichters zijn van oordeel dat het bedrijfsresultaat (thuisverkoop) stijgt als de kwaliteit van hun dieren, hun bedrijfsvoering en de veiligheid van hun eindproducten zich duidelijk onderscheiden. Dat zal zich nog duidelijker stellen bij de toetreding van de Oost-Europese landen.

Oxfam Solidariteit over suiker

Midden april 2004 is door Oxfam International, gevestigd in het VK, een studie uitgebracht over het handelsbeleid van de EU inzake suiker. Het is Oxfam Briefing Paper 61 en draagt de titel : "Dumping on the World, How EU sugar policies hurt poor countries", "Dumping op de wereld, hoe het suikerbeleid van de EU arme landen treft"