Naar aanleiding van de Vlaamse verkiezingen in 2014 en de regionale invulling van het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid publiceert Wervel een politiek dossier over de economische situatie in de Vlaamse veehouderij. Deze sector krijgt gewoonlijk veel lof als zijnde de motor van de Vlaamse landbouwexport.
Zonder afbreuk te willen doen aan de economische baten die de intensieve veehouderij genereert, vind Wervel het niet meer dan eerlijk om ook de kosten in beeld te brengen. Die kosten worden echter zelden vermeld, hoe zwaar ze ook zijn voor de maatschappij. Het zijn niet alleen de economische, maar ook de ecologische, sociale en culturele.
Voor een veehouderij die wel toekomstperspectieven biedt, met minder dieren én meer boeren, formuleert Wervel een reeks beleidsaanbevelingen die de eiwittransitie in Vlaanderen een versnelling hoger moeten schakelen.