De zomer is het seizoen van de festivals. Tien dagen lang stroomde Gent de voorbije week vol voor de Gentse Feesten. Ikzelf ging op zoek. Niet enkel naar cultuur, muziek en ontmoeting, maar ook naar eten met LEF!

Wie de voorbije jaren de feesten bezocht, merkte vast wel dat het aanbod veranderde. Naast de klassieke spitburgers en boterhammen met ‘uufflakke’ vind je steeds vaker vegetarische en veganistische alternatieven. Dat is een goede evolutie. De Stad Gent stimuleert de eetkramen om een deel van hun aanbod plantaardig te maken. Zo krijgen bezoekers meer keuze en verkleint de ecologische voetafdruk van het festivaal.

Maar tegelijk laten we een veel grotere kans liggen.

Want wat zit er tussen die hamburgers, veggieburgers en wraps? Tomaten, sla, komkommer,… Net in juli staan onze velden er vol van. Toch weten we nauwelijks waar die groenten vandaan komen. Zijn ze geteeld door een boer uit de Gentse rand? Of komen ze uit een verwarmde serre aan de andere kant van Europa? We hebben geen idee.

En dat is jammer! Een volksfeest is meer dan amusement. Het vertelt ook een verhaal over de stad en haar omgeving. Waarom zouden de Gentse Feesten niet tonen wat de regio in de zomer allemaal te bieden heeft? Waarom geen tomaten van een lokale teler, sla van om de hoek of komkommers uit Oost-Vlaanderen? Daarmee steun je landbouwers uit de buurt, verminder je transport en krijgt de bezoeker verse producten van het seizoen.

De discussie over festivalvoeding gaat vandaag vaak over vlees of geen vlees. Dat is belangrijk, maar onvoldoende. Ook een vegan gerecht kan ingrediënten bevatten die duizenden kilometers hebben afgelegd of geproduceerd zijn onder omstandigheden waar we liever niet bij stilstaan. Duurzaam eten gaat niet alleen over wat er op je bord ligt, maar ook over waar het vandaan komt en hoe het geproduceerd werd.

Stel je voor dat festivals niet alleen eisen stellen aan het aantal plantaardige gerechten, maar ook aan het gebruik van lokale, ecologische en eerlijke ingrediënten. Dat zou pas een echte stap vooruit zijn. Zo worden onze festivals niet alleen een feest voor bezoekers, maar ook voor boeren die de stad voeden.

Meer LEF op onze festivals dus. Niet alleen op het podium, maar ook op het bord.