Elk brood was ooit een bakgraantje. Het telen van deze bakgranen? Da’s een vak apart, met zijn pioniers. Enkele innovatieve methoden op een rij: rassenmenging, agroforestry, wortelintensificatie met minder zaad.

Rassenmengteelt

Diversiteit is troef, ook tussen rassen. Dat wist Charles Darwin ook al midden 19e eeuw. Wanneer een mix van rassen door elkaar worden geteeld, worden hogere opbrengsten gehaald. Daarnaast is de opbrengst veerkrachtiger: De gevoeligheid voor ziekten en plagen en weersextremen daalt zienderoog. Ook professor-boer Martin Wolfe schreef in 2000 een artikel over kracht door diversiteit. Hierdoor is toediening van inputs als pesticiden en fungiciden minder nodig, waardoor de kwaliteit van de bakgranen hoog blijft. 

Notenbrood in het veld

Tarwe geteeld tussen rijen notelaren kunnen een betere kwaliteit en een hoger eiwitgehalte bevatten dan geteeld in monocultuur. De eiwitsynthese in de granen zou bevorderd kunnen worden door de bescherming van bomen tegen uitdrogende wind. Neem op onze webpagina agroforestry een kijkje als je meer voordelen wil ontdekken van bomen op ons landbouwveld.

Eén zaadje, 37 graanhalmen

Zijn er lessen te leren uit andere teelten? Heel wijdverbreid voor de rijstteelt, is het systeem van rijstintensificatie: met tien keer minder zaad op dezelfde oppervlakte hogere opbrengsten halen. Het wordt ook wel de stille groene revolutie genoemd die in het globale zuiden oprukt. De filosofie erachter: “geef planten licht en ruimte”, is simpel boerenverstand.  Ook Europa surft mee op deze techniek: boer Kees in Zeeland is hierin pionier. Meer hierover wordt in het boek ‘la culture familiale du blé’ toegelicht.

Download het uit het Frans vertaalde boek “Familiale tarweteelt” (1943).