Agro-ecologie erkent dat landbouw niet alleen een economische activiteit is, maar ook een sociaal-culturele praktijk. Het respect voor de waardigheid van boeren, landarbeiders en gemeenschappen staat centraal.

Eerlijke lonen en veilige arbeidsomstandigheden zijn essentieel. In veel industriële systemen zijn boeren afhankelijk en worden landarbeiders uitgebuit. Agro-ecologie wil een andere weg: landbouw die werk biedt dat zinvol, eerlijk en menswaardig is.

Daarnaast gaat dit principe over gemeenschapszin. Landbouwbedrijven maken deel uit van lokale dorpen en steden, en dragen bij aan sociale samenhang. Door eters en boeren met elkaar te verbinden, ontstaat wederzijds begrip en solidariteit.

Agro-ecologie versterkt ook de autonomie van boeren. Door minder afhankelijk te zijn van externe inputs en ketenbedrijven, krijgen ze meer vrijheid om hun bedrijf naar eigen waarden te organiseren. Menselijke waardigheid en sociaal welzijn zijn zo even belangrijk als opbrengst.