We kunnen pas spreken van een gezonde landbouw als die mondiaal gezond in elkaar zit.

De landbouw is vandaag een speelveld van politiek en diplomatiek. In ruil voor de export van wagens wordt de import van soja gefaciliteerd. Landen in het Globale Zuiden worden geforceerd om cashcrops te produceren. Om de mondiale honger naar palmolie te stillen worden Indonesische wouden in brand gestoken. De lokale bevolking en onze boeren dragen hiervan de gevolgen.

voedselsoevereiniteit

Wervel pleit – samen met heel wat andere organisaties – voor voedselsoevereiniteit. 

Dat is het recht van mensen op gezond en cultureel passend voedsel. Voedsel geproduceerd op ecologisch verantwoorde en duurzame wijze in een voedsel- en landbouwsysteem dat door henzelf wordt vormgegeven.

Het plaatst de ambities en behoeften van hen die voedsel produceren, distribueren en consumeren centraal in voedselstructuren en het beleid. In plaats van steeds te buigen voor de eisen van de markt en grote corporaties. Het behartigt de belangen van de volgende generatie.

Voedselsoevereiniteit biedt een strategie voor verzet tegen en ontmanteling van het huidige op winst gerichte voedselregime. Het biedt richtlijnen voor lokale producenten en consumenten bij het inrichten van hun voedselsystemen, landbouw, visserij en veeteelt. Voedselsoevereiniteit geeft voorrang aan de lokale en nationale markten en economieën.

Het geeft macht terug aan de boer(in) en bevordert familielandbouw, traditionele visvangst en veeteelt door herders. Productie, distributie en consumptie wordt hierdoor zowel op ecologisch, sociaal als economisch vlak verduurzaamd. Voedselsoevereiniteit staat voor een transparante handel die een rechtvaardig inkomen garandeert voor iedereen. Een handel die consumenten het recht geeft te beslissen over hun eigen voedsel. Het waarborgt rechten van voedselproducenten om grond en water, biodiversiteit , zaden en vee te beheren en te gebruiken. Voedselsoevereiniteit betekent een omslag naar nieuwe sociale relaties. Vrij van onderdrukking en zonder discriminatie tussen mannen en vrouwen of tussen volkeren, sociale klassen of generaties.’ 

Vandaag is er nog geen sprake van voedselsoeveriniteit. 

Enkele agro-giganten –  ADM, Bunge, Cargill en Louis Dreyfus- beheren ondanks hun ongekende naam de internationale voedselhandel.

Lees meer in de Groene Amsterdammer

Maar ook wat betreft de hulpbronen om aan landbouw te doen zijn er slechts enkele grote spelers.  De zadenhandel is bijvoorbeeld ook quasi volledig in handen van agro-chemische reuzen. Boeren – hier bij ons en over de rest van de wereld- hebben zo te weinig zeggenschap over wat en de manier waarop ze kunnen telen.

Brazilië

Wervel heeft sinds lang haar mondiale focus gelegd in Brazilië. 

Het soja-verhaal en het savannegebied  Cerrado zijn exemplarisch voor de uitwassen van de mondiale voedselvoorziening. 

Maar niet alleen het negatieve Braziliaanse verhaal is de moeite om te vertellen. Inspirerend zijn de familiale boeren die het op een agro-ecologische manier het land verbouwen.

Wereldhandel

Internationale overeenkomsten en organisaties faciliteren momenteel de internationale voedselstromen. De wervelhandelsorganisatie is dan wel verzwakt, bilaterale verdragen zoals TTIP en Mercusor doen jammergenoeg hetzelfde.