Van landbouwbeleid naar Voedselbeleid en terug?

Heel veel overheden en internationale organisaties vormen samen het regime rond voedsel en landbouw. lokale overheden bepalen de plek die een boerenmarkt of een veld krijgt in de stad, de Europese standaarden bepalen welke groenten er liggen en subsidiëren boeren en verwerkers om ook buitenlandse markten te veroveren. Vlaanderen vertaalt de Europese regelgeving volgens eigen inzichten en het Federaal voedselagentschap garandeert de minimale gezondheidskwaliteiten van ons voedsel. Landbouwbeleid is onlosmakelijk verbonden met gezondheidsbeleid, milieubeleid, handel en sociaal beleid. De spelregels worden meer en meer op internationaal niveau bepaalt, en ook niet-statelijke actoren spelen een belangrijke rol. NGO's promoten bepaalde diëten en problematiseren bepaalde teelten zoals palmolie en soja, (verwerkende) bedrijven voeren ook een beleid met lastenboeken voor de boeren. Een echt kluwen.

Wervel probeert dit kluwen te ontwarren en haar eigen visie bekend te maken en te realiseren. Volgens Wervel moet landbouw terug in boerenhanden komen, maar wat betekent dat als er steeds minder boeren zijn in Vlaanderen?